Vangelis | Inner Data: Themes 3

Ogromna gratka dla wszystkich fanów greckiego multiinstrumentalisty i kompozytora oraz dobrej, malarsko sugestywnej muzyki w ogóle: na dwupłytowym wydawnictwie zamieszczono 32 kompozycje, po części znane, po części zaś niepublikowane lub bardzo trudno dostępne. Dominującym elementem jest tutaj muzyka filmowa. Album rozpoczyna się mocnym akcentem w postaci udanego remiksu tematu do filmu Blade Runner, rozbudowanego do siedmiu minut, przynoszącego sporo pobocznych efektów brzmieniowych i dodatkowych wątków muzycznych. Wreszcie dołączono do programu regularnego albumu miniatury z singla Conquest of Paradise, pochodzące jeszcze z sesji nagraniowej The City: Landscape i Line Open - obie impresje utrzymane są w charakterystycznym natsroju porannej zadumy dominującej na tym albumie, w drugim utworze znienacka zaskakuje dodatek, jakim jest nader żywa ścieżka perkusyjna ciekawie ścierająca się z impresjonistycznym, eterycznym charakterem prowadzącej melodii. Bardzo dobrze brzmi pełna, chóralna wersja Hymn otwierającego album L'opera sauvage; z kolei przygotowana z pełnym symfoniczno-chóralnym rozmachem odsłona Conquest of Paradise przy pierwszym przesłuchaniu wydaje się być trochę przeładowana dodatkowymi aranżacyjnymi wątkami i nieco gubić niepowtarzalną eteryczność (mimo równoczesnej imponującej monumentalności) oryginału. Do miłośników bardziej rockowego oblicza Vangelisa adresowane jest Nerve Centre z The City, w którym pojawiają się gitarowe brzmienia ocierające się o estetykę A Momentary Lapse of Reason Pink Floyd; dla poszukiwaczy jak najstarszych ciekawostek z repertuaru greckiego artysty przeznaczony jest temat przewodni z Sex Power, urzekający tak typowym dla Vangelisa traktowaniem fortepianowych pasaży i układaniem ich w specyficzne durowe harmonie. Druga płyta to przede wszystkim tematy z jednego z absolutnie najgenialniejszych dzieł Vangelisa: El Greco, dlatego też cieszy, że pojawia się tutaj owa suita niemalże w całości - z drugiej strony spodziewałem się na początku, iż Vangelis zdecydował się przedstawić publiczności próbną lub w jakimkolwiek sensie alternatywną odsłonę albumu, tymczasem tutaj otrzymujemy po prostu wybrane fragmenty praktycznie w całości, pozbawione jakiejkolwiek obróbki (a jeśli istotnie jest to jakikolwiek alternatywny miks El Greco, to różnic odnotowywalnych mamy tu brak). Temat końcowy z Wild and Beautiful stanowi zabawny kontrast do strzelistej, zamglonej, sepiowej epiki El Greco: jest to jeden z najbardziej frywolnych muzycznie tematów w dorobku Vangelisa, prościutki, perfekcyjnie wygładzony, bez najmniejszego wysiłku melodyjny. Ogólnie rzecz biorąc, Inner Data to udana pozycja, obowiązkowa dla początkujących, bardzo atrakcyjna dla posiadających większość płyt artysty (głównie ze względu na uzupełniające listę utworów rarytasy), dla zatwardziałych kompletystów już z definicji niezbędna. Szkoda może, że Vangelis nie pokusił się o odważne przeplecenie kontrastowych utworów daleko zachodzących na siebie, aby przedstawić znane muzyczne wątki w zupełnie nowym kontekście, ale i tak jest to album ciekawy, poruszający, pozwalający pomarzyć, dający wytchnienie, przede wszystkim bardzo różnoraki: to łagodny, to podniosły, to figlarny, to mroczny, to dynamiczny...