Parsick Stephen | Permafrost

Osobliwe, dźwiękowe studia dla których inspiracją była długa zima z przełomu roku 2009 i 2010. Niska temperatura (często poniżej - 20oC) nie ułatwiała zadania. Jednak niemieckiemu artyście, Stephenowi Parsickowi udało się uchwycić mroźną aurę i oddać jej piękno, przy pomocy dźwięków. Cyfrowe ścieżki Parsick przetworzył za pomocą analogowych maszyn, a podstawowym budulcem były dźwięki otoczenia. Korzystając z dobrodziejstw techniki „field recording”, inaczej nagrań terenowych, Parsick począł rejestrować odgłosy natury. Wyposażony w mikrofony kontaktowe i sprzęt cyfrowy, skorzystał z pobliskiego jeziora i otaczającego go ekosystemu jako źródeł wyjściowych. Wkładał mikrofony pod taflę jeziora, umieszczał też jej w wydrążonych w lodzie otworach a następnie rzucał na taflę kłody drewna i kamienie. Sprzęt rejestrował powstałe przy tym drgania. Mając u boku oblodzony kanał wodny, Parsick też zapisywał delikatne ruchy tafli lodowych zaraz przy rozmarzaniu. Rejestrował też dźwięki na jeziorze późno w nocy, co skończyło się interwencją policyjną i tłumaczeniem stróżom prawa zasad swojej pracy. „Permafrost” układa się w ten sposób w niezwykły album, na którym dosłownie czuć zimno. Te fascynujące kolaże przetworzone w studiu nokautują surowym pięknem i lodowatym chłodem. Blisko dokonań Thomasa Könera i bardziej minimalistycznych prac Biosphere (choćby z okresu płyty „Insomnia”). Wyobraźnia sama maluje wzory i obrazy niczym drobiny mrozu na okiennej szybie.