Pinhas Richard | De L'un et du Multiple

Jeden z najspokojniejszych albumów Richarda Pinhasa, o ile nie najspokojniejszy i najbardziej kontemplacyjny w ogóle. Jedenaście prezentowanych tu utworów to w zasadzie jedenaście subtelnych parafraz głównego tematu – snu? Marzenia? Czystego zamyślenia? Przy pobieżnym, mało uważnym słuchaniu docierają do nas raczej tylko powracające, niewzruszone elektroniczne fale – bliższe spotkania z tą muzyką uzmysłowią Słuchaczowi, iż na wielu planach dzieje się tutaj bardzo dużo. Można by wziąć De l’un et du multiple za próbkę nowoczesnej muzyki kameralnej, z drugiej strony przebijają tutaj raz po raz brzmienia z miejsca kojarzące się z bodajże najbardziej posępnymi poematami w historii muzyki, a mianowicie z Irrlicht i Cyborgiem Klausa Schulze! Miłośnicy wczesnych eksperymentów Cluster także mieliby tutaj czego szukać, chociaż wymowa całości płyty Pinhasa jest jednak jak gdyby bardziej poetycka, organiczna, krajobrazowa, nie tylko abstrakcyjnie brunatna, lecz momentami także i zwiastująca nadejście elektronicznej wiosny (choć nadal w lekko krzywym zwierciadle i przy oziębłych, zardzewiałych obłokach...) Dzieło absolutnie fascynujące.