Amin (Syndromeda) | Sadhana

Danny Budts fan Vangelisa, Tangerine Dream, Klausa Schulze tym razem mocno zmienił kierunek. Jak sam wypowiada się o projekcie Amin, nie jest to właściwa wykładnia jego stylu. Mimo to ów materiał gładko wpisuje się w stylistykę ethno ambientu i new age. To co uderza przy pierwszym kontakcie z tą płytą, to mnogość orientalnych motywów. Sample sitarów, zaśpiewy mezuinów rozlegające się w olbrzymich minaretów, ambientalna elektronika, rytmy ethno. Do tego klimat który tchnie gorącym piaskiem pustyni. Te inspiracje światem islamu są na tyle wyjątkowe iż w zasadzie niewielu szuka tam natchnienia. W czasach globalnej psychozy i lęku przed kulturą arabską, Budts ukazuje jej piękno i wbrew pozorom nie dzikość, ale pełną i wspaniała harmonię. Warto podkreślić że ów materiał wykorzystywany jest w Sufi Ceneter w Antwerpii w celach medytacyjnych. Trudno o lepszą rekomendację.