2 279 wydawnictw w ofercie 88% albumów dostępnych od ręki 27 377 próbek utworów 1 391 recenzji płyt 12 129 zrealizowanych zamówień 2 808 zadowolonych klientów z:
Australii, Belgii, Kanady, Czech, Danii, Estonii, Finlandii, Francji, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Grecji, Holandii, Węgier, Izraela, Kazachstanu, Korei, Litwy, Norwegii, Włoch, USA, Szwajcarii, Słowacji, Portugalii, Rosji, Szwecji...
Bas Broekhuis / Detlef Keller / Mario Schonwalder | Wolfsburg
Tercet Broekhuis / Keller / Schnwlder to, jak wiemy od dawna, mistrzowie długich, intuicyjnych, sekwencyjnych form łączących zarówno udanie przetworzone wpływy Klausa Schulze i Tangerine Dream, jak i niepowtarzalnie własne elementy. Na płycie Wolfsburg mamy tylko trzy, za to odpowiednio długie i nastrojowe utwory, bez trudu przenoszące Słuchacza w czasy analogowej, rozimprowizowanej elektroniki. Piękna płyta, którą natychmiast można zarekomendować słuchaczom pragnącym dowiedzieć się, co to takiego "Szkoła Berlińska" i "kontynuatorzy jej tradycji".
Do prawidłowego odtwarzania próbek niezbędny jest Flash Player.
Pobierz i zainstaluj.
Tercet Broekhuis / Keller / Schönwälder to, jak wiemy od dawna, mistrzowie długich, intuicyjnych, sekwencyjnych form łączących zarówno udanie przetworzone wpływy Klausa Schulze i Tangerine Dream, jak i niepowtarzalnie własne elementy. Na płycie Wolfsburg mamy tylko trzy, za to odpowiednio długie i nastrojowe utwory, bez trudu przenoszące Słuchacza w czasy analogowej, rozimprowizowanej elektroniki. Come In and Chill Out to mieniący się wciąż inaczej promieniującymi gwiazdami sekwencyjny firmament, który w pewnym momencie zostaje zasnuty chmurami pięknie chromatyzującymi melodię głównego ostinata - w sposób bardziej delikatny, a nie mniej zmysłowy niż to się często dzieje u Redshift. There are Colours in the Darkness z tytułem od razu kojarzącym się z pewnym utworem Klasua Schulze to przede wszystkim zestawienie dwóch atmosferycznych planów: sekwencyjnego mżenia o lekko "podziemnym" posmaku oraz perkusyjnej kipieli porozrzucanych atrakcyjnie na przestrzeni całego utworu akcentów (właśnie taki sposób traktowania perkusyjnych ozdobników jest przecież typowy dla Klausa Schulze, szczególnie jeśli weźmiemy pod lupę utwory z płyt Dig It, Trancefer i Audentity). Finałowy Wolfsburg to powrót tęsknych, rozmarzonych planów w charakterze pierwszego utworu, mamy tutaj jednak oczywiście zupełnie inaczej rozwijane akordowe motywy i mnóstwo nowych skojarzeń. Piękna płyta, którą natychmiast można zarekomendować słuchaczom pragnącym dowiedzieć się, co to takiego "Szkoła Berlińska" i "kontynuatorzy jej tradycji".