Fanger & Schonwalder & Hoffmann-Hoock | Analog Overdose 3

Trzecia część Analog Overdose wydała mi się ciekawsza od "dwójki". Jest to zapis koncertu jaki odbył się 29 marca 2003r w Satvezy Castle. Cztery bardzo długie kompozycje, ale moim zdaniem bardziej udane. Gościnnie pojawił się Klaus "Cosmic" Hoffmann-Hoock, na gitarze elektrycznej. Głównym punktem tej płyty jest kompozycja Hall Of The Boubon Lillies w trzech częściach. O ile pierwsze dwie to spokojna, stonowana elektronika, trzecia zaskakuje totalnie. Pojawia się jednostajny bit, Hoffmann-Hoock dokłada do tego ekspresyjne solówki na gitarze. Ten kawałek z powodzeniem można grać na klubowych imprezach, niezły wykop który zapewni wszystkim znakomitą zabawę. Ostatni utwór Bar Liquid (Encore) to powrót do spokojnej elektroniki, doprawionej grą gitarzysty. Jednym słowem idealna koda na koniec płyty. Fanger i Schonwalder udowodnili że stać ich na wiele więcej, w ten sposób powstała jedna lepszych płyt w kręgu klasycznej elektroniki.

Tak się szczęśliwie złożyło, że 29 marca 2003 roku byłem w Satzvey (Niemcy). Piekny XIV-wieczny zameczek z dziedzińcem... Nie było by w tym nic specjalnego gdyby nie fakt, że tam właśnie odbył się wtedy koncert Mario Schonwaldera i Thomasa Fangera z gościnnie występującym Klausem Hoffmannem (grający na gitarze). Z tego właśnie koncertu pochodzą utwory znajdujące się na płycie.
Mam mieszane uczucia co do tej płyty. Jest troszeczke nijaka, ale nie moge też powiedzieć, ze nie wracam do tej płyty od czasu do czasu... Będąc naocznym świadkiem tego co popełnili wyżej wymienieni musze stwierdzić, że na żywo było dużo lepiej. Nie dlatego, że na żywo (choć nastrój wywołany zamkową komnatą, palącymi się świecami i "mysterious sequences at the castle" był niczego sobie...), tylko choćby dlatego, że na płycie nie znalazla sie specjalna wersja utworu Within a Real Dream (znanego z Analog Overdose II) tzw. beat version, po której publiczność nie mogła przestac bić brawo! Pozostałe kompozycje nie były już takie spektakularne... choć są ciekawymi propozycjami głownie dlatego, że w całą tą klasyczną elektronikę wpleciono gitarę elektryczna. Fakt, niezwykle gustownie - i to jest plus dla tej płyty. Oczywiście nie brakuje "pulsujących" sekwencji - wielbiciele gatunku na pewno wiedzą o czym piszę :-).
Niestety podejrzewam, ze dla niektorych płyta ta zginie wśród innych w/w duetu. Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Panowie Mario Schonwalder i Thomas Fanger dali naprawdę popis 7-9 listopada 2003 roku w Bad Sulza. Jeśli pojawi się płyta Liquid Sound vol.3 radzę nabyć bez wahania. Tam dopiero będzie zacna muzyka!!! Zapewniam.