Inoue Tetsu & Vivanco Carlos | Zenith

Sprokurowany przez Tetsu Inoue i Carlosa Vivanco album Zenith miał swoją premierę w 1994r, w nakładzie 1000 egzemplarzy. I rzecz jasna od dawien dawna jest nieosiągalny, chyba że z drugiej ręki i za spore pieniądze. Pete Namlook wychodzi zatem na przeciw wszystkim zbieraczom i udostępnia go w innej oprawie graficznej. To już dziś klasyk, cztery kompozycje wypełniające ów album nawiązują zarówno do estetyki ambient, sekwencyjnej elektroniki i techno. Z resztą czas był sprzyjający a nurt ambient przezywał w owym czasie swoiste apogeum. Namlook i jego wytwórnia Fax skrupulatnie wykorzystali ten czas. Inoue i Vivanco zawarli na Zenith esencję "faxowego brzmienia". Rozproszone ambientalne plamy, doładowali baterią sekwencyjnych przebiegów. Jednak aby całość nie była zbyt monotonna, ubarwili to z lekka wyczuwalnym transowym bitem. Pierwsze trzy kompozycje: Sacred Mirror , Electro Dreams i Plexus Solaris rozwijają podobne strategie brzmieniowe. Za to finałowa Aura lokuje się już w zdecydowanie ambientowym wymiarze. Wyłania się z ciszy by narastając osiągnąć swą pełnie a następnie niczym płynny hologram, rozpłynąć się znikając w niebycie. W sumie ta płyta po latach nadal brzmi interesująco i ciekawie i nie jest żadnym ramotem z przeszłości. Również fani sekwencyjnych brzmień powinni zainteresować się tym materiałem. Tym bardziej że bez przeszkód można po niego sięgnąć.