Namlook Pete & DJ Dag | Adlernebel

Na tej fenomenalnej płycie Namlook ukazuje jak można artyzm pogodzić z komercyjnym obliczem muzyki. Piękne, przesympatyczne spokojne el zmieszane z wpadającymi w ucho riffami gitarowymi ma relaksacyjny wymiar w The Forgotten Trail, potem niezwykle melodyjne, zrytmizowane Raum und Zeit i wreszcie porażające połączenie wokalu a la Lisa Gerrard (z czasów Dead Can Dance) z trance na Dagar powodują że mój osąd jest jeden - to płyta obowiązkowa!

Oto chyba najbardziej nietypowa płyta w dyskografii frankfurckiego artysty: po raz ostatni tak melodyjnie i gładko brzmiała muzyka Namlooka w czasach debiutanckiego singla True Colours nagranego z Pascalem F.E.O.S. i Non-Erikiem! Sześć przedstawionych tu utworów to jedyna w swoim rodzaju wypadkowa lekkiego, melodyjnego trance’u, elpopu oraz „elektronicznego soft-rocka” nie bez orientalnych oraz eksperymentalnych elementów. W The Forgotten Trail najbardziej zaskakuje czysta, dziwnie „westernowa” (!) gitara akustyczna, przygotowująca beztroski akompaniament dla elektronicznych płaszczyzn. Po pewnym czasie włącza się durowe, miękkie ostinato, z miejsca kojarzące się z najbardziej pogodnymi improwizacjami grupy Ashra na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Dagar przynosi suchą, napiętą orientalną wokalizę i odpowiednie do tego stylu elektroniczne ornamenty. Oryginalnie brzmi wreszcie dziwaczna konkluzja You gotta hold it in your lungs longer, George, bez zażenowania nawiązująca do rytuału palenia marihuany – zdaniem niektórych, dziwny ten utwór psuje cały skądinąd udany album, moim zaś zdaniem jest to ciekawa próba przełamania konwencji na wysokości czwartego utworu dość już przewidywalnej i schematycznej. Album godny polecenia, choć ostrożnie z tym polecaniem zawartej tu muzyki ortodoksyjnym miłośnikom ambientu z wytwórni Namlooka, jako że Adlernebel kojarzy się praktycznie z każdą inną firmą płytową i charakterystycznymi dla niej wykonawcami... tylko nie z Faxem!