Namlook Pete & Prochir Peter | Possible Gardens

Druga wspólna wyprawa muzyczna Pete Namlooka i Petera Prochira (Sielwolf), daje kolejny intrygujący efekt. Tym razem mamy próbę połączenia plemienności z postindustrialną elektroniką. Pierwszy utwór to niby etniczny trans dla całej globalnej wioski. Plemienny rytm, w tle dźwięki australijskiego didgeridoo, przynoszą prawdziwie rytualną, skumulowaną i pierwotną energię. Drugi utwór Breeding Machine, jest niczym ruch maszyny. Zimny, jednostajny puls a zarazem spowolniony i uśpiony tak jak jej nocny metabolizm. Trzecia kompozycja Terminal Beach, jest najbardziej ambientowa. Utkana z pięknej elektroniki, delikatnego pulsu. Pojawia się nawet fajna solówka Namlooka na gitarze, coś ala Pat Metheny. Czwarty utwór Memory Lagoon to powrót do zimnego, maszynowego chłodu. Tym razem jest on bardziej ciężki, skąpany w gęstym oleju. Na koniec mamy repryzę tytułowej, pierwszej kompozycji.
Bardzo udana płyta, znakomite połączenie pierwotnej obrzędowości, ambientowych plam i zimnego, maszynowego pulsu.