Otarion | Faces of the Night

Otarion to bardzo oryginalny wykonawca na elektronicznej scenie. Na pozór jest to kolejny kontynuator berlińskich, sekwencyjnych tradycji - i tyle. Płyty projektu przynoszą jednak zdumiewająco dużo zaskakujących brzmień, a przede wszystkim nie brak tutaj twardszych, ciekawie programowanych rytmów, instrumentalnych solówek o prawdziwie rockowej ekspresji, szerokiego spektrum dopracowanych tematów melodycznych oraz specyficznego posmaku, który pozwala umieścić Otarion w przegródce z napisem... "gotyk" (sic!). Przez 64 minuty nie sposób się nudzić: mamy tutaj wyrafinowane sekwencjonowanie, niebanalny trance, całą gamę niespotykanych gdzie indziej odgłosów oraz ani trochę nie kiczowaty nastrój grozy czający się zawsze gdzieś w tle. Jako wielki fan Mylene Farmer od razu upatrzyłem sobie na liście utworów pozycję drugą, zatytułowaną właśnie Mylene; nie wiem, na ile Rainer Klein a.k.a. Otarion jest miłośnikiem muzyki francuskiej artystki, ale niewykluczone, że jednak właśnie dzięki jej osobie kompozycja nosi taki tytuł: mamy tutaj atrakcyjne rytmiczne motywy kojarzące się melodycznie z fragmentami albumu Ainsi soit-je, a także symfonizujące bezbeatowe pasaże melodycznie rzeczywiście bliskie Laurentowi Boutonnatowi ze ścieżki dźwiękowej do filmu Giorgino. Tylko śnieg, księżyc niczym z opowiadań Poego, oniryczna mgiełka niczym z obrazów Grimshawa... czego chcieć więcej? Reszta albumu jest naturalnie nie mniej udana, a rozmaite gatunki przetopione są z dużą dozą pomysłowości w zupełnie nową jakość. Rzadko kiedy melodyczność, intuicja, bogactwo aranżacyjne, wielowątkowość i dobra postprodukcja idą ze sobą tak znakomicie w parze. Gorąco polecam.