Rother Michael | Sterntaler

Sterntaler to drugi album Michaela Rothera wydany w 1978r we współpracy ze słynnym, nieżyjącym już producentem Conny Plankiem i legendarnym perkusistą Can, Jaki Libzeitem. Rother postawił tu na bardziej futurystyczne brzmienie i co może być ciekawe, osiągnął to tradycyjnymi środkami. To poniekąd zapowiedź post rocka, który mimo iż zachowuje pozory muzyki rockowej, wymyka się jej schematom. Używając gitary, perkusji, basu, syntezatorów Rother idzie dalej w swoich poszukiwaniach, niż tradycyjne rockowe akordy. W otwierającym album utworze Sonnenrad artysta daje popis efektownych melodii granych na gitarze i rytmicznego pulsu bębnów. Regen Blauer to ballada gdzie dźwiękowe tło imituje padający deszcz. Stremlinien i tytułowy Sterntaler przywodzą na myśl bardziej transowe i hipnotyczne granie, a Rother popisuje się techniką slide. W sumie ten album utwierdza jego podróż w kierunku ambitnej muzyki środka. Korzystając z doświadczeń awangardy i muzyki eksperymentalnej, Rother tworzy całkiem zręczną układankę. Ta jak już wspominałem wcześniej, jest zapowiedzią eklektycznego post rocka i chilloutowego easy listening. Na dokładkę w nowej wersji tego albumu, dostajemy 3 nowsze kompozycje z 1993r, Lichten Von Kairo, Patagonia Horizont i Sudseewellen w nowszej tanecznej wersji. Warto poznać.