Sophia | Chakra Healing Chants

Świetny dowód na to, iż istnieje gatunek taki, jak „akustyczna muzyka elektroniczna”, jakkolwiek oksymoronicznie i paradoksalnie to brzmi. Praktycznie brak tutaj jakichkolwiek syntezatorów, główną rolę pełnią tytułowe głosy, ponadto zaś hipnotyczne table oraz egzotyczne chordofony, a jednak pod względem konstrukcji i przebiegu prezentowane tu impresje są „typowo elektroniczne”: programowo repetytywne, intuicyjne, skoncypowane na wyczarowanie odpowiedniej atmosfery a nie na przedstawienie na wskroś oryginalnej melodii. Wystarczy „zmrużyć uszy”, a zamiast „żywych” głosów nietrudno wyobrazić sobie pomruk melotronowych chórów, zamiast skrzypiec i sitarów – kleiste dźwięki analogowego syntezatora, zamiast tabli i basów – pompujące elektroniczne ostinata i natychmiast „jesteśmy w domu”. Płyta Sophii niewątpliwie ma coś magicznego, kojącego, optymistycznego i nietypowego, choć w przypadku podobnych gatunków (fuzja ethno i... właściwie popu) granica dzieląca mini-arcydzieło od kiczu jest wyjątkowo cienka i kapryśnie płynna... Jak zwykle w przypadku podobnych gatunków, także i tutaj bardziej przekonujące są utwory w mollowych tonacjach, podczas gdy te durowe wydają się od razu bardziej banalne. Co jednak w konkretnym przypadku „Chakra Healing Chants” na pewno przykuwa uwagę, to dobre partie basu oraz zamglone tło; głosy, najwyraźniej najważniejsze, jeszcze z najmniejszym bólem można by wymienić na inne: ani przeszkadzają, ani wyjątkowo przekonują. Dobra pozycja w swoim gatunku, ale w pierwszej kolejności rekomendowałbym jednak „Outer Dark” Billa Laswella.