Concerto in Epsilon

Concerto In Epsilon ukazał się w 1996r, ale mógłby i 20 lat wcześniej. Ivo Keers jest uczniem i propagatorem starej szkoły berlińskiej. Na próżno szukać tu nowinek, zachłystywania się estetyką techno, jaka rozlała się i dominowała w latach 90. Muzyka Ivo nawiązuje zatem do klasycznych sekwencji, co powinno szczególnie ucieszyć fanów tej estetyki, którzy raczej nie lubią zbytnich nowinek. Już otwierający album utwór The Edge ma coś w sobie z atmosfery nagrań Rona Bootsa. Kapitalnie prezentuje się utwór Sanctus, w którym Ivo mocno wyeksponował basowe akordy. W The Unwarranted Gamble, można usłyszeć coś z klimatu nagrań Bernda Kistenmachera. Na uwagę zasługuje sekwencjonowanie materiału, poddane ortodoksyjnemu podejściu do tematu. Ivo czerpiąc tak obficie z owej muzycznej palety, sam staje się nie tyle sprawnym odtwórcą co raczej kontynuatorem tej estetyki. Podczas gdy inni wpadają w paradoksy wątpliwych eksperymentów, jego osoba korzysta ze sprawdzonych wzorców. Fani sekwencyjnej elektroniki oczekują ściśle określonych brzmień, a tu dostają je w całej okazałości. I raczej tylko oni powinni sięgnąć po ten materiał.

R. M.