Immersion: Four

Ponad 70 minutowa kompozycja wypełnia jedną z najnowszych płyt Steve Roacha. Dla jednych to prawdziwa próba cierpliwości, dla innych podróż w nieznane. Można jeszcze inaczej podejść do tego materiału. Steve Roach sugeruje by Immersion Four stanowiła coś w rodzaju niezobowiązującej muzyki tła. Ten album nastawiony jest na dźwięk, który może i trwać w nieskończoność. Podczas gdy mamy włączone przeróżne urządzenia, otaczająca przestrzeń zapełnia się dźwiękami. Immersion Four nastawiony jest na symbiozę z tym co aktualnie dociera do naszych uszu, jednocześnie słuchany niezbyt głośno, podskórnie wtapia się w tło. Można i kontemplować ten materiał, zapalić kadzidło, zaciemnić pokój i dać się ponieść niezwykle medytacyjnej i plastycznej muzyce Roach'a. Tym samym Amerykanin sam staje się kontynuatorem koncepcji Briana Eno, gdzie ambient traktowany jest jako integralna część środowiska. Jest łatwy do zignorowania, a jednocześnie interesujący.