Zawadziński Tomasz | Sounds Like Pictures

Kolejny krajowy artysta odświeżający ducha klasycznej elektroniki. "Sounds Like Pictures" to album po który śmiało mogą sięgnąć fani Tangerine Dream czy Klausa Schulze. Zawadziński w pięciu dość długich kompozycjach, sięga po sprawdzone patenty. Sekwencerowe pulsacje, zgrabne melodie, solówki na analogowych syntezatorach i klubowe bity w kończącym album "Running Through The Rhytm". Po kosmicznych krajobrazach kreowanych w większej części płyty to spore zaskoczenie. Brzmi niczym reanimowana wersja elektro popu z lat 80. Może to trop którym artysta podąży na kolejnym albumie? Póki co mamy ponad godzinną, udaną płytę gdzie klasyczna elektronika nie jest jedynie wspomnieniem z przeszłości, ale wciąż żyje własnym życiem.

Już przy pierwszym przesłuchaniu płyty Tomasza Zawadzińskiego faktycznie trudno nie zgodzić się, iż jego muzyka brzmi niczym obrazy – impresje artysty są wyjątkowo „wizualizacjogenne” i na dodatek silnie zakorzenione w nowatorskiej, nie bojącej się nowych eksploracji odmianie berlińskiego sekwencjonowania. Tak na przykład pierwsza połowa tytułowego utworu przynosi wysycenia z miejsca kojarzące się z niepokojącymi, bezprecedensowymi pustyniami dźwięku w rodzaju „Ultima Thule Part 2” Tangerine Dream, podczas gdy druga część przenosi Słuchacza do rytmicznej krainy pulsujących, często zmieniających rejestr sekwencji, onirycznych arpeggiowych obłoków oraz fantastycznie intuicyjnie otwartego improwizowania. „Impulses of Abyss” urzeka przede wszystkim metaliczną, flangerową atmosferą, w której to rozpuszczają się, to znów tężeją zagadkowe sekwencje. Tło jak zwykle zagospodarowane jest przez kojarzące się z pradawnymi „Różowymi Latami” TD akordowymi plamami niczym rodem ze snu Salavdora Dalí. Lekkie zwolnienie tempa przy jednoczesnym wprowadzeniu na scenę bardziej chropawych, metalicznych i przesterowanych dźwięków ma miejsce w „Walk towards Sequencer”. Ten 19-minutowy utwór przynosi równocześnie chwilę zamyślonego uspokojenia na pierwszym planie, jak i większego napięcia w „podskórnej strefie”. Krótka impresja „Swamps of Reverb” to zarazem jeden z najatrakcyjniejszych momentów albumu, znów bardzo sugestywna obrazowo porcja tym razem raczej ambientu niż elektroniki sekwencyjnej, przywiewająca garść brzmień o barwie podobnej tym przewijającym się przez kompozycję „Lore” Paula Nagle’a. Finałowe „Running thru the Rhythm” to udana próba połączenia wpływów typowej elektroniki sekwencyjnej i plastyczności bardzo wczesnego Tangerine Dream z elementami IDM i wyrafinowanego trance’u bazującego na subtelnym, za to urozmaiconym programmingu. W taki sposób u zwieńczenia albumu spotykają się tradycja i nowoczesność: miejmy nadzieję, iż po to, aby zawiązać atrakcyjny punkt wyjścia do kolejnych audioposzukiwań Tomasza Zawadzińskiego, których efekt oby niedługo można było usłyszeć na kolejnej, podobnie interesującej płycie...

According to the press info, Thomasz Zawadzinski's "Sounds like Pictures" is a highly cinematic sonic experience who's sound is deeply rooted in the Berliner School sequencing tradition. The almost 20-minute title track starts out atmospheric with rather flat and artificial sounding mellotron textures, but soon TD-kindred sequencing, rhythms and a lush melodic solo lead things into better territory, although the superficial mellotron soundscapes show up again later on. A well executed and enjoyable sonic ride. The highly atmospheric second piece "Impulses of Abyss" (13:29) vaguely realms in vintage Gert Emmens-territory, featuring some metallic rhythms, warm solo leads and better sounding mellotron textures. The overall relaxed, moody style reminded me of the sound of TD's album "Wavelength" but also their classic vintage albums. The 19-minute melodic "Walk towards Sequencer" is next, nicely following in the steps of quality Berliner School sequencer works with a lengthy, joyful and well executed solo on top, which in the second half gets a bit too rough and freaky to my liking. The album comes to a closure with two short tracks of four and five minutes each. The free form sculptured "Swamp of Reverb" is a melancholic sounding ambient trip while the sequential electronics, vintage textures and dance rhythm of "Running through the Rhythm" take a dynamic step ahead, revealing a glimpse of what's coming on Thomasz' next album (according to the press info). All in all, "Sounds like Pictures" is an accessible album worth a listen.

Behind this sublime artwork hides a more magnificent album. Sounds Like Pictures carries easily its title. Sonorous images that Tomasz Zawadzinski draws with a magic dexterity will undoubtedly please Tangerine Dream fans of a more metallic and innovative period; the Franke, Froese and Schmoelling years. Originally composed in 2002, released in 2008 by the Polish label Generator pl and distributed by Ricochet Dream label, Sounds Like Pictures is a wonderful album where 3 long music pieces to progressive electronic flavors of the 80's fill our hearing with a forgotten nostalgia. An album which will become an unavoidable to your discography and where the Polish synthesist weaves a sound fusion as complex as melodious, like those great music moments created by the mythical German trio formed by Franke, Froese and Schmoelling. Metallic waves entangle in a cosmic sound labyrinth very well structured and full of imagery on Sounds Like Pictures' opening. Towards these galactic waves and its intersidereal breaths, the synth crumbles metallic serpentines which scroll among morphic strata to very metallic shapes. A slow intro to cold spatial aromas where the electronic universe shapes perfectly to the progressive one, in particular at around the 5th minute when a warm atmosphere settles down with a synth with a synth of which slightly fluty breaths of air float uninhibitedly in an atmosphere very near Pink Floyd on Wish you Where Here. Their synthesized waves are perturbed by the arrival of the other waves more motley and metallic, moulding a sonorous world to stunning paradoxes where, quietly, the electronic universe of a Tangerine Dream first version settles down in a foggy to vapors of ether. The first steps of a sequencer pulse under mellotron layers, introducing a shy rhythmic under violin strata. The rhythm becomes steadier, beneath the pulsations of a sequence to the beatings of a drum, while the synth fulminates splendid warm and suave solos below hiccupping chords of a discreet keyboard. Tomasz Zawadzinski doesn't just content to amaze with this intro to hybrid influences. He plays with his cadences and transposes his rhythms among brief atmospheric passages where the synthesized waves shape to TD's tones, grind in the tones of Dream, on unexpected rhythmic permutations and long and sinuous synth solos. Impulses of Abyss opens with a synth to slow and sinuous reverberations, drawing a cadence just as much heavy and sensual which doubtless influenced Gert Emmens' world, cause it's the first impression (printing) that jumps to ears while hearing it. A slow and heavy rhythm which progresses under beautiful limpid percussions and under heavy mellotron strata, bringing us back to King Crimson strange years, but with a sharply more fed cadence. A great title and by far the most beautiful on Sounds Like Pictures. Walk Towards Sequencer's intro reminds me of these foggy percussions that we heard on 86's TD tour. Still there, a metallic intro which leads to a soft cadence encircled with hopping keys of a keyboard which are moulding marvelously to alternating sequences and a synth to juicy and finely chiseled solos. A good title that preserves its hopping tempo, but with a synth to hybrid tones of which Tomasz Zawadzinski likes switching around its ethereal movements, while shaping very good solos. Short and atmospheric, Swamp of Reverb soaks in a melancholic atmosphere while Running Through The Rhythm really runs towards a nervous rhythm, seasoned by superb mellotron strata which waltz with ardor on a frenzy cadence. We can't stay indifferent to Tomasz Zawadzinski's music. Even if the Polish synthesist seems definitively influenced by the sound universe of Tangerine Dream, the fact remains that the man amazes by his great versatility in and, doubtless the big strength of Sounds Like Pictures, in his synthesized universe where he multiplies hybrid strata and cosmic atmospheres soaked of long solos in unexpected forms and random surges. Very beautiful albums which we listen to with surprise, so much that developments of a Berlin School still virgin are at ears reaches.