Scamall | A World Behind the Silence

Scamall is a project of Jakub Kmiec, who found the main inspiration for this album in desolated places in Sweden and Ireland. "A World behind the Silence" is a 49-minute work of adventurous music that "consists of soundscapes incorporating abandoned and originally useless noises". Neurotic break beats, harsh bleeps, clicks and noises take off on the first track, fortunately soon ending up in ghostly atmospheres and textures with creepy effects. The soundscapes meander forth in the far more pleasant "Warts and All", although rough edges and effects keep being scattered through the sound spectrum. "Screaming Trees" is another abstract, dark and drifting ambient excursion with light rhythmic elements, creating an otherworldly sonic environment. "Wrapped" is next with crunchy murmurs and more harsh and creepy effects over flowing soundscapes, which is harder to endure. "Vanishing Haze" continues in the tradition of Eno's "Ambient #4" with sustained piano phrases hovering over mysterious textural plains. Morphing ambient layers, radio snippets and deformed nature sounds make up the interesting and overall cinematic "Bright". The ghostly flavours of "Before the Silence falls" end the cd in the drony, organic and experimental style quite similar to the music of Tetsu Inoue. The previous description makes it clear this not an easy-going work of atmospheric music, but one demanding an attentive pair of adventurous ears. All in all, this well-produced cd of murky, grainy, strongly organic flavoured ambient-music makes up a challenge for any experienced ambient music fan.

Album rozpoczyna się poszarpanym, neurotycznym breakbeatem godnym Warp Records, od razu przychodzą na myśl dzieła Aphex Twina (przede wszystkim te z jego winylowych płyt EP). „Offline” nie jest jednak najbardziej charakterystycznym fragmentem krążka, już raczej dynamiczną introdukcją do płyty na wskroś zamyślonej, spowolnionej, praktycznie pozbawionej beatów. Muzyka Scamalla wymyka się prostym klasyfikacjom, w zasadzie jest to ponury, żelazisto-porowaty dark ambient, ale zarówno ta kategoria jest zbyt szeroka, jak i twórczość Scamalla zbyt niejednoznaczna i bogata. „Warts and all” przynosi charakterystycznie rozedrganą nerwowość w bardziej „sekwencyjnym” planie głównym oraz ponurą szarość deszczowego poranka w mrowiącym dalszym planie. „Screaming Trees” to abstrakcyjna miniatura, w której można dosłuchać się elementów najbardziej eksperymentalnego noise’u, ale „językiem urzędowym” wciąż jest tutaj język ambientu, nadal najdonioślejszą rolę pełnią mroczne struktury dźwiękowe ulegające autoreplikacji, rozchodzące się niczym kręgi na czarnej wodzie. „Wrapped” oraz „Vanishing Haze” to dark-ambientalne perełki, które mogłyby pochodzić z repertuaru Briana Eno. Z kolei podczas słuchania dwóch ostatnich impresji trudno nie pomyśleć: „Pete Namlook z pewnością chętnie wydałby te utwory w barwach Fax Records” – „Bright” to genialny melanż ambientalnych tekstur i przetworzonych odgłosów natury, przygotowany nieco w duchu Geira Jenssena (zwłaszcza w okresie „Dropsonde”), natomiast konkluzja albumu ma coś wspólnego z tajemniczą, monochromatyczną eterycznością muzyki Tetsu Inoue, choć naturalnie w obu przypadkach nie ma mowy o kopiowaniu cudzych patentów, a jedynie o umiejętności wyczarowania specyficznej, niebywale odrealnionej a przy tym fantastycznie „wizualizacjogennej” atmosfery. (Patrząc w ten sposób, inne skojarzenia, które mogą spontanicznie przemknąć przez myśl, to twórczość duetu Boddy/Carter, Jochema Paapa albo bezbeatowe dzieła Steve’a Stolla.) Niewątpliwie trudna to płyta dla oddanych miłośników „tradycyjnej” elektroniki sekwencyjnej, ba, nawet dla fanów ambientu nie będzie to łatwy krążek; największy atut albumu to niewątpliwie ten, że muzyka Scamalla wciąga od pierwszych sekund i trzyma Słuchacza w napięciu do samego końca. Przy pomocy relatywnie prostych środków wyrazu udało się artyście bez trudu zbudować własny dźwiękowy świat, który nie przestaje fascynować. Aby to się udało, trzeba być doprawdy utalentowanym malarzem dźwięków. Gorąco polecam.

A World Behind the Silence is another sound adventure coming from Poland. After Brunette Models the Generator.pl label introduces another artist, Scamall, with a rather particular vision of EM. Contrast and paradox of a world however melancholic, but highly abstract, A World behind the Silence is a true exploration of a world which does not have anything silencer. A complex sound universe where Scamall amalgamates with wonder pummeling metallic alloy and heteroclite sonorities moulded by sound samplings to an ambient music with a tender trickle melancholy. Offline begins this sound adventure with static noises absorptive by a metalized entity which intermingles on a linear movement, without really drawing a coherent musical structure. An intro presenting an album that mixes jagged and eroded sonorities by narrow scratched passages, a little as if we were cut from the universe by wave interferences, with long and slow ambient and sinuous passages poured in industrialized spheres. Anti-music or abstract art? Jakub Kmiec gets inspired by forsaken and afflicting places of Sweden and Ireland to create this sound homily for silence. But a silence constantly fractured of caustic sounds which gently pour towards tender passages where melancholy makes a hole in this opaque wall of triturated sounds. As on Warts and All where a beautiful meditative line encircles an intro as noisy as Offline. Linear, the movement resembles cardiac pulsations on a hatched line where deformed noises and incongruous sonorities sprinkle this sound horizon escapes from which fine piano notes. It's difficult to describe A World behind the Silence. The album is constantly torn between a strange synergy of metallic squealing and crackling which shorts-circuit strange melancholic softnesses as on Screaming Trees and the spectral procession of Wrapped. Vanishing Haze is a slow meditative track crossed by innumerable breaths of a metal coldness, where fine musical bits force in order to weave a melodious tapestry. Idem for Bright which is on the other hand more cordial, whereas Before the Silence Falls brings us in a surrealist paranoiac universe where the soft madness occults fine softnesses of an overwhelming human sadness on short breaks liven up by a hesitant tempo. In World behind the Silence is a curious exercise in styles. Jakub Kmiec visits abstract territories which will make the delights of Tetsu Inoue fans and certain titles of the FAX catalogue. As for me, it is not really my cup of tea. I quite liked this mixture of noises crushed and shredded by jaws with barbed wires teeth on long ambient and morphic music. But sometimes just of the music, without noises, would have been superbly delicious. For sound adventurers.