Time of Nations

Otarion to solowy projekt niemieckiego klawiszowca Rainera Kleina. Facet nagrywa już od dawna, jego debiutancki album Es Werde Licht który kupiłem od Mario Schonwaldera na festiwalu w Gorlicach to odległy 1997 rok. Od tamtego czasu wydał szereg kolejnych albumów, właściwie stylistycznie podobnych do siebie, chociaż uczciwie przyznam że nie znam wszystkich. Po debiucie w Manikin Records oraz paru latach w Neu Harmony i MellowJet Records teraz zaokrętował się w Groove. Muzyka którą proponuje to dość szlachetny el-pop, miejscami pompatyczny i "filmowy". Nastroje Otariona są zadumane, wpadające niekiedy w patos, ale daleko im do nieznośności. Rytmy są zazwyczaj niespieszne, dostojne wręcz, melodie proste, parodźwiękowe, sekwencje też nieskomplikowane, artysta wyraźnie nie tyle chce nas olśnić wirtuozerią i inwencją czy eksperymentami, co po prostu zabrać do swojego stabilnego muzycznego świata z którego regularnie wysyła nam pocztówki. To tzw. muzyka do samochodu, bez wydziwiania, dość przewidywalna, o jasnej strukturze i rytmie, a w aurze o pewnej nieuchwytnej "jesienności" i lekkiej melancholii. Na tym albumie jest sporo gitary, i to miejscami całkiem ostrej, w stylu Maxxessa, atrakcyjnie przełamuje to zwyczajowy elektroniczny anturaż. Tytuły wskazują że jak to zazwyczaj u tego gościa mamy do czynienia z albumem koncepcyjnym, tym razem wokół postaci babilońskiego władcy Nabuchodonozora.
Drogowskazy: Maxxess, Kebu

M.Ż.