The Art of AE

Holenderski duet braci Arjan i Eelco van Elst jest miłą odmianą w nurcie el-muzyki z tego kraju, na który nieraz tutaj utyskiwałem jako kompletnie przewidywalny, grzeczny, i szczerze mówiąc czasem po prostu nudny. Ta płyta (koncertówka) taka nie jest. Początek albumu (Take off) to wyraźny ukłon w stronę chłodów Oxygene J.M.Jarre'a, ale im dalej tym robi się ciekawiej, słychać że duet stosuje nietypowe brzmienia, czego przykładami choćby Don’t stop here i Tange that dream (gra słów sugerująca inspiracje), gdzie słuchacz unosi brew "serio?". Początkowo pewne dźwięki wydają się lekko nie na miejscu, ale w końcu przychodzi myśl "do licha, oni próbują coś zmienić stylistycznie, wyłamać się ze schematu" i za to trzeba docenić ten album. Nie jest taki sam jak setki innych które przemijają bez pozostania w pamięci, tutaj poza nieoczywistymi brzmieniami jest rzetelnie, konkretnie, muzycy odważnie grają solówki które tak lubię. Częste zmiany tempa i nastroju sprawiają że płyta brzmi progresywnie, aż do podniosłego Thanks dad w finale. Polecam.

Drogowskazy: Jean Michel Jarre, Przemysław Rudź

M.Ż.