In Perspective

Kolejna obszerna propozycja holenderskiego duetu to 3 monumentalne, wypełniające 3CD kompozycje. Stylistycznie patrząc z lotu orła to nic nowego, czyli atmosferyczne, niespieszne, berlińskie pogodne sekwencjonowanie przetykane rozległymi plamami ambientalnych łąk. Z lotu wróbla, a potem bąka jest tu oczywiście sporo zmienności, to nie są bynajmniej godzinne monolity tylko raczej typowe albumy, spięte w jeden długi materiał bez przerw. Stylistycznie oscyluje to zdecydowanie niedaleko Tangerine Dream z lat 1980-1990, czyli z okresu gdy w składzie grali Johannes Schmoelling, Paul Haslinger czy - krótko - Ralf Wadephul. Muzyczne ingrediencje tego dźwiękowego maratonu to chóralne pady, ażurowe ewoluujące sekwencje, wysoko szybujące solówki, i lekka subtelna perkusja Gerta Emmensa. Powiedziałbym że to doskonała muzyka tła, do nocnych rozmyślań pod niebem lub ciekawej lektury - nie angażuje słuchacza, nie jest przeładowana, a jednocześnie doskonale kształtuje zrelaksowany nastrój. Trochę jak ambient - próby świadomego rozkładania brzmienia na składniki są skazane na niepowodzenie, liczy się finalny nastrój, a tu duet Emmens & Heij nie rozczarowuje. Ta muzyka to jak programy przyrodnicze w narracji Davida Attenborough: trzymające stały wysoki poziom, momentami zachwycające, i nawet momenty brutalne czy smutne pokazujące przez zawsze elegancki obiektyw. To brzmienie wciąż sytej Europy, smakującej świat w wygodzie swego fotela. Zdaję sobie sprawę że to niezbyt długa recenzja jak na ponad 3.5 godziny muzyki, ale też zawartość tego albumu jest dość jednorodna muzycznie - taka jest maniera tego duetu, który wiele już razy oferował rozległe albumy na kilku CD: Galaxis (2018) - 3CD, Forgotten Tracks (2020) - 6CD, On Higher Ground (2022) - 6CD, Mysterious Events (2024) - także 3CD. To naprawdę długodystansowcy którzy nie odpalają sprzętu żeby nagrać godzinną płytę. Nowych fanów być może nie zdobędą tym albumem, natomiast dotychczasowych z pewnością zadowolą. Ja nie narzekam tylko słucham.

M.Ż.