Second Nature

Niemiecki projekt Klangwelt pozostaje od lat gdzieś na pograniczach mojej percepcji. Kojarzę udane wczesne płyty Weltweit, XOIO i Age Of Numbers, ale na bieżąco z pewnością z twórczością Geralda Arenda nie jestem. Lecz szybki rzut oka na discogs uspokaja mnie że niewiele przegapiłem, bo artysta miał długą przerwę w wydawaniu: od czasu tamtych tytułów opublikował jedynie trzy nowe. Second Nature to ostatnia z nich. Posłuchajmy zatem. Empress to dość euforyczna, podniosła atmosfera, muzyka obfituje w sample wokalne, ewokując u mnie skojarzenia z dawnymi projektami Deep Forest, Silverstate czy nawet Waveworld. Koncówka tonie w ciekawych, organowych improwizacjach. Molecules to kapitalny subtelny zwiewny rytm - nie ma tu niemal żadnych beatów, same szeleszczące przeszkadzajki (przeczytaj to określenie, obcokrajowcu!), a jednak rytm porywa jak tornado, naprawdę świetne, do tego ciekawa progresja akordów. A taki Never Again to znów wznosząca się partia gitary, melodyka niczym lot nad kanionem, fajny przestrzenny kawałek, lekko puszczający oko w kierunku Jean Michel Jarre'a. Scaramanzia ma ciekawy motyw trąbki, i zrelaksowany wakacyjny rytm. Rush Hour to zaskakujący synthpop w stylu 80s w obłędnym tempie, gdzie gąszcz samplowanych wokali tworzy porywającą mgłę. Sami widzicie że album jest wielce różnorodny, dobrze się go słucha w samochodzie. Dobry powrót po latach. Polecam.

M.Ż.