Raum

O historii zespołu powiedziano już chyba wszystko, włącznie z okolicznościami istnienia jego obecnego wcielenia. Dość powiedzieć, że Quaeshning, Yamane, Frick i Schnauss wydają się robić co w ich mocy aby Tangerine Dream niezmiennie kojarzono z wysokiej jakości muzyką elektroniczną. Nie inaczej jest na Raum. Album bez przedłużających się wstępów wystrzeliwuje w kosmos niesamowitym berlińskim electro, którego po prostu nie sposób przestać słuchać. Migoczące melodie, zaczerpnięte ponoć jeszcze z niepublikowanych, archiwalnych nagrań samego Edgara Froese, komfortowo płyną na powierzchni czysto sunących padów, kruchego ostinato, wysmakowanej rytmiki i pomrukującej linii basowej. Jest wcale prędko, dość dosadnie, jednak bez agresywności. Siła i pewność, z jaką prowadzone są partie solowe, ich dialog z towarzyszącym instrumentarium, smakowicie retro kojarzące się brzmienia, wreszcie emocjonalna warstwa kompozycji, melancholijne harmonie, uniesienia, zatrzymania - wszystko to razem sumuje się w doświadczenie muzyczne zdolne wprawić wręcz w euforię. Przenika słuchacza uczucie, że twórcy dobrze wiedzieli co i jak chcą przekazać, nie ma tu miejsca na meandrowanie, na momenty mające służyć tylko zapełnieniu czasu. Album jawi się niczym ścieżka dźwiękowa do ekscytującego, futurystycznego filmu, jednocześnie niosąc w sobie energię zdolną zamanifestować ten film w wyobraźni słuchacza, bez żadnej potrzeby dodatkowego medium. Pozycja obowiązkowa w kolekcji każdego fana dobrej muzyki elektronicznej, polecam szczególnie do kompletu z wysokiej klasy słuchawkami na długie, najlepiej nocne, podróże.

M.D.