Metamorphosis Lab

Wow... przyznam że nigdy podobnej płyty nie słyszałem poza boxem 4CD Nah Und Fern projektu Gas. O co chodzi? Otóż mimo tytułu zawiera on muzykę całkowicie opartą na repetycjach, powtórzeniach, zapętleniach. Setki razy, bez żadnej zmiany. Pełna hipnoza i trans, powiecie. Brak inwencji i pomysłów, też powiecie. Jedni i drudzy będziecie mieć rację. Weźmy pierwszy z brzegu She Speaks Of A World Beneath The Meadow 2: zaczyna się fajnie, chwytliwą progresją akordów okraszoną losowo wędrującą garścią dźwięków. Liczymy na porywający początek płyty. Tyle że po paru minutach wiercimy się nerwowo bo nadal tkwimy w tych paru akordach, niczym w wiecznym przedpokoju. Po kilku kolejnych przychodzi refleksja 'odtwarzacz CD mi się zapętlił?', lecz nie. Utwór ma 12 minut i wierzajcie, nic się w nim nie zmienia. Kolejny utwór - i ten sam patent. I tak jest z każdym numerem na tej płycie - na początku brzmi dobrze, zapowiada się ciekawie, ale po 30 sekundach zastyga jak owad w bursztynie. Jedyną na całej płycie zmianą jest wejście perkusji w którymś momencie finałowego utworu Midwest Dialogue, po to żeby potem ją usunąć i do końca było tak jak na początku... Dla jasności: wysłuchałem tej płyty rzetelnie w całości. Stanowi rodzaj koncept albumu, zaplanowanej 100% niezmienności. Gdzie tu jakakolwiek Metamorphosis ? W muzyce na pewno nie, ale może celem tego wytrwałego masowania jest metamorfoza umysłu słuchacza? Z doświadczenia z muzyką zapętloną wiem, że jeśli muzyczna figura nam odpowiada, to słuchanie stanowi przyjemne doświadczenie. Jeżeli nie, jest męką, bo nie ma szans na zmianę. Z tym ostrzeżeniem pozostawiam słuchaczy na podbój tej nietypowej płyty.

M.Ż.