Dreams of my Space v.1

Orzeźwiająca, relaksacyjna składanka przynosząca 67 minut muzyki pod postacią trzynastu utworów. Dominującym stylem jest tutaj elpop, pojawia się też nader lekki pop-ambient oraz eteryczny lounge. Po introdukcji Kristalium (z nieco pretensjonalną narracją i niezłym "groove'em" w sferze akordowej) następują kolejne oniryczne impresje, zawsze niosące pierwiastek zagadkowego chłodu w zderzeniu z elementem ciepłego optymizmu. Nie brak tutaj utworów z vocoderowymi partiami wokalnymi (drugi utwór Kristalium oraz Unterseeboot McCartnoTRON), podkładów perkusyjnych wywodzących się jeszcze gdzieś z początków Enigmy (Guido Negraszus: Moonlight Dance), a także wcale nie aż tak zachowawczych elementów tradycji sekwencyjnej w lżejszym i nowocześniejszym kontekście (Nattefrost: Kopenhaachen). Generalnie bardzo dużo tu przestrzeni, "popowość" utworów oznacza raczej klarowność melodii i czystość brzmienia, a nie płytkość aranżacji. Ciekawą syntezę pomysłów ethno-popowych oraz rozwiązań harmoniczno-aranżacyjnych w duchu Double Fantasy (Food 4 Fantasy) mamy w utworze Heaven SiX DUST free, a finał krążka (A.D.S.R.: Toward the Infinite) może skojarzyć się - przynajmniej w pierwszej połowie, zanim na scenę wkroczą beaty w bardzo szybkim tempie - z wczesnymi nagraniami Marka Bilińskiego.