Tide

Niemiecki elektronik Rudolf Heimann już wcześniej takimi albumami jak: Touch The Sky czy Twilight Voyager wyznaczył zręby swego stylu. Na albumie Tide udanie balansuje między taneczną elektroniką a brzmieniami bardziej zaawansowanymi i ambitniejszymi. Dwa pierwsze utwory Up & Down The Waves i Driftwood mogą dawać złudzenie iż Tide jest płytą gdzie niemal housowy bit miesza się z syntetyką electro i fakturą klasycznej elektroniki. Dalej jednak Heimann mocno zwalnia a jego kompozycje zaczynają przypominać to, co tworzyła grupa Tangerine Dream w latach '90. Powstał zmyślny miraż brzmień berlińskich, estetyki easy listening i ambientu. To już piąty album w dyskografii Heimanna. Artysta nieustannie rozwija się i proponuje świeże brzmienia. Już fakt iż album wydała wytwórnia Roberta Schroedera, Spheric Music jest dosyć znaczące. Ciekawe połączenie tanecznych inklinacji i brzmień niemal chilloutowych. Z pozoru taneczna płyta, z biegiem czasu zmienia swój wyraz i ląduje na miękkiej kanapie, stając się wyborną ucztą dla uszu. Udany album który niemal bezboleśnie łączy tradycje "szkoły berlińskiej" z brzmieniami klubowymi.