The End of the Universe

Album The End Of Universe w udany sposób katapultuje w kosmiczną otchłań. Zarówno Włoch, Gabriele Quirci jak i Belg, Danny Budts mają tę samą fiksację. Objawia się ona w postaci trzech niezwykle długich kompozycji, utkanych z sekwencyjnych pętli, rytmicznych wyładowań i ciemnych plam. Te ostatnie podkreślają nie tyle bezmiar kosmosu, co jego mrok i czające się tam niebezpieczeństwo. Bliskie strategiom dark ambientu owe "ciemne klisze" stają na wspak wobec sielskich wizji przejażdżek statkami kosmicznymi. Do tego dochodzi fascynacja nie tylko samą "przestrzenią", ale też i możliwość napotkania tam innych form życia. Ta muzyka buzująca podskórnym napięciem, pozwala chociaż w małym stopniu poznać smak nieznanego. Co prawda daleko jej stygnących, na wskroś mrocznych pejzaży ala Lustmord, mimo tego daje się na tym albumie wychwycić owe obawy i niepokoje związane z podróżami po kosmicznych rubieżach.

R.M.