Trapped part II

Ten projekt to belgijski duet braci Koen i Jana Buytaert. Na bandcamp ogłaszają się jako epigoni szkoły berlińskiej i tak jest w istocie. Dość ortodoksyjnie, mamy tutaj tylko 2 wydłużone, blisko 40-minutowe suity. Calculating the Space-Time Gradient zaczyna się oczywiście mrokami, zgrzytami, przemysłowym doomem. Słyszałem to na setkach neoberlińskich płyt więc czekam z utęsknieniem na pierwsze sekwencje, bo wtedy można cokolwiek powiedzieć. Coś zaczyna się ruszać koło 7:30, niczym powolne człapanie MechaGodzilli przez złomowiska Cyberpunka. Potem dochodzą kolejne sekwencje, atmosferyczne pady, wreszcie rozlewne solówki. Czyli w zasadzie żadne novum. Równie kosmicznie zatytułowany The Singularity Escape-Gate powtarza dokładnie ten sam schemat, na pewno chłopaki rozpędzają się powoli, ale już w pełnym locie jest naprawdę dobrze, niczym na albumach Radio Massacre International. Przy czym uczciwie trzeba powiedzieć że dopadła i tych Belgów typowa dla wytwórni Groove maniera Beneluksu, czyli unikanie w el-muzyce wszelkiego pazura, eksperymentu czy psychodelii. Chyba ostatnio słyszałem je kilkanaście lat temu na płytach Free System Projekt, i chyba już rozumiem dlaczego niezbyt często wydawali w Groove. Są za to u Roswell Incident pewne dłużyzny, kiedy naprawdę wypadałoby już otworzyć pogrążone w samotransie oczy i zaoferować słuchaczowi coś nowego a nie powtarzać do bólu te same dźwięki niczym Schulze w swych słabych latach. W skrócie: gładkie to granie jak słoneczne pocztówki z Berlina. Zostaliście ostrzeżeni.

M.Ż.