Dying Sun - Scarlet Moon

Blisko 2 lata Nattefrost nagrywał album Dying Sun / Scarlet Moon. Ten Duńczyk jest ambasadorem klasycznej elektroniki w swoim kraju. Ale owa płyta nie jest do końca utrzymana w ryzach elektroniki sekwencyjnej. Dla Nattefrost swoistym wyzwoleniem były kolaboracje z innymi artystami. Współpraca z Robertem Schroederem czy Michaelem Van Ossenburggenem (Synth. NL), były okazją nie tylko przyjrzenia się ich metodom pracy ale i eksploracją nowych dźwiękowych światów. Na Dying Sun / Scarlet Moon Nattefrost w sporym stopniu wykorzystuje brzmienia sekwencyjne. Soczyste brzmienie jego maszyn zaspokoi najwybredniejsze gusta. Ale drugim ważnym elementem decydującym o smaku tej płyty, są rozległe ambientowe plany. Czuć niemal podskórny chłód jaki wylewa się z tych kompozycji. Nattefrost przywołuje klimat nagrań Biosphere z okresu znakomitej płyty Patashnik. Transowe bity lokują ją w nurcie ambientu skoligaconego z estetyką techno, nie brak i popowych elementów jakie serwował na swoich klasycznych albumach Jean Michel Jarre. Poza tymi skojarzeniami na tym albumie Jappesen dokonał adaptacji utworu The Swan francuskiego kompozytora, Camille Saint-Saëns. Ten wielowymiarowy album to przejażdżka po brzmieniach pozornie znanych, ale podanych w niepowtarzalnej dźwiękowej aurze. Sferyczny ambient, pop i elektronika już dawno nie brzmiały tak znakomicie.