Dream Acces

"Robert Schroeder się nie zmienia, Robert Schroeder nieustannie idzie do przodu". Dosyć ambiwalentnie hasło, ale w gruncie rzeczy oddające jego artystyczny fenomen. Jako jeden z niewielu, Schroeder spogląda zarówno wstecz jak i w przód. Mając za bagaż klasyczną elektronikę z lat 70, rozwija jej strategie zgodnie z własną fantazją. Album Dream Acces to kolejna perełka w jego pojemnej dyskografii. Sekwencyjne motywy w przedziwny sposób rozpuszczają się, cedzone przez jego elektroniczną maszynerię. W efekcie końcowym przepoczwarzają się w chilloutowe, otulone ciepłym kocem, pejzaże. Są niczym delikatnie zwolnione kadry jakiegoś wymyślonego filmu, to właśnie ów niespieszny dryf pozwala lepiej je chłonąć. Nasycone melodiami o wyraźnie popowych inklinacjach, układają się w cudny panoramiczny obraz. Schroeder na szczęście nie funduje tu uporczywych dłużyzn, jedynie utwory Brain Drain, Friction Of Time i Solar Streams wychodzą poza standardowe ramówki. Kolejna znakomita płyta, ten facet wie jak wykorzystać kredyt zaufania i robi to bezbłędnie.

R.M.