Tingri

Nagrania zrealizowano w Future Music, Stamford / Connecticut. Album w porównaniu do niemalże ambientalnego Century Seasons, rozpulsowanego sekwencyjnego lounge'u Flightpath oraz sekwencyjnej poetyki obu części ambitnych Planetary Chronicles przynosi powiew niemalże elpopu / new-age. Melodie są bardzo klarowne, tempa wyraziste, brzmienia jednoznaczne, a nie abstrakcyjne. Nie jest to naturalnie żaden zarzut, wprost przeciwnie, to dowód klasy Serriego także na polu innego gatunku - poznajemy tego kompozytora, producenta i wykonawcę jako utalentowanego kreatora łagodnych, niezwykle relaksujących i optymistycznych "elektronicznych przebojów". Udany pomost między stylem dominującym na Tingri a formułą wypracowaną na innych płytach stanowi eteryczny utwór piąty, zresztą w ogóle im bliżej końca płyty, tym więcej przemyconych zostaje tutaj elementów refleksyjnych, stonowanych, rozchodzących się niczym kręgi na powierzchni wody przy ciepłych odcieniach nadchodzącego niespiesznie wieczoru. Oto jedna z tych propozycji Serriego, które z pewnością zyskują przy kolejnych przesłuchaniach - wiele ze słyszanych tu brzmień okaże się przy kolejnych powrotach nie aż tak powierzchownymi, jak mogłoby to się wydawać w porównaniu z innymi płytami artysty, przynoszącymi bardziej rozbudowane formy.