If One Door Closes

Zapalony pokerzysta Kees Aerts rocznik 1952 jest już poczwórnym dziadkiem a jeśli chodzi o albumy swym nazwiskiem desygnował jeszcze tylko Slices Of Time z października 1997 roku. Gra na syntezatorach od 1982 roku gdy jako DJ w stacji radiowej wykorzystywał Realistic MG-1 do tworzenia jingli. Wtym czasie z Eric'iem Vermeulen założył duet EEKA który wydał kasetę Pluggen(rarytas około 50 sztuk) ale już kolejna Soms ben je niet uit kijken została przez nich zniszczona...Do końca lat 90-tych Aerts pisał więc swą muzykę do szuflady zaliczając epizod z muzyką do filmu edukacyjnego dla dzieci Ken je niet uitkijken jak przechodzić przez jezdnię, wykorzystywanego przez policję na lekcjach przepisów drogowych w szkołach w całej Holandii (na tej płycie to utwór Another Doors Open). W 1995 spotkał Rona Bootsa z którym na gruzach holenderskiego oddziału CUE Records stworzyli label i sklep Groove Unlimited a następnie firmę z branży IT. W międzyczasie Boots rozwijał swoją karierę muzyczną zaś Aerts ograniczał się do występów na żywo, organizacji różnych wydarzeń koncertowych, oraz realizacji magazynu E-dition. Gdy ten zakończył swój żywot w lutym 2008, Kees mając wolny czas, sięgnął po niewykorzysane dotąd nagrania i tak powstała ta płyta. Znalazły się na niej kompozycje z lat 1990 do 2006 roku plus specjalnie zrealizowane na nią dwa kawałki (Decision Time i Move Forward and Discover). Tak naprawdę Aerts bawi się w robienie muzyki. Mamy tu zabawy formą, wokoderem, prawie dziecinnymi brzmieniami zabawkowych syntezatorów lub przestarzałych brzmień (posłuchajcie Monkeys - przypomina mi infantylne dziś I Just Can't Enough Depeche Mode). Ale są też nagrania zrobione na poważnie - piękna kosmiczna ballada z czarownymi odgłosami ze wszechświata na tle delikatności z syntezatorów (Put Me Down, Scotty) , Jarrowskie pulsacje w wystrzale basowych bitów nabierają dynamicznego tempa z dramatycznymii solówkami (Move Forward and Discover) oraz dwie kompozycje wspólnie z Bootsem - świetnie zaaranżowany (posłuchajcie wstawki gitary) Sunray a przede wszystkim najlepszy według mnie na płycie The Sun Shines, The World Smiles - znakomity melodyjny kawałek. Choćby dla tych utworów warto.




Kees Aerts nie jest na elektronicznej scenie postacią nieznaną. Wprost przeciwnie: obok Rona Bootsa jest on, mówiąc bez przesady, czołową postacią Groove Unlimited. Aerts to (wspólnie z Bootsem) nie tylko inicjator wielkich elektronicznych festiwali E-Live oraz E-day, ale także chociażby główny kompilator i wydawca popularnego wśród el-melomanów magazynu "E-dition". Jego solowy debiut ujrzał światło dzienne w 1997 roku - na płytę If One Door Closes przyszło nam zatem czekać 11 lat. Na krążku zebrano utwory skomponowane i zarejestrowane na przestrzeni jeszcze dłuższego okresu czasu: od 1990 po 2008. Kees Aerts proponuje przekonującą, prężną elektronikę o sekwencyjnym rodowodzie, uwagę przykuwa szerokie wykorzystanie vocodera (w sposób świadczący niewątpliwie o inspiracji przełomową płytą Dig It Klausa Schulze) a raz po raz także urokliwe, mesmeryzujące zwroty melodyczne nieco w stylu Jean-Michela Jarre'a. Ciekawa i poruszająca elektroniczna podróż, począwszy od optymistycznego, durowego Undelivered Delivery, przez melodycznie i aranżacyjnie kojarzące się nieco z Neonlicht Kraftwerk Dragonfly aż po finałowy utwór stanowiący próbkę talentu Aertsa jako twórcy muzyki filmowej.