Beyond The Forgotten Worlds

Kolejna nowość z jakże prężnego holenderskiego labelu Groove. Zatem można bezpiecznie przewidywać delikatną, intelektualną szkołę berlińską bez żadnych stylistycznych zaskoczeń, jako że wytwórnia Rona Bootsa chyba już dawno porzuciła wszelkie eksperymenty i zasila nas stałym strumieniem epigonów klasycznego stylu. Moonsatellite to francuski twórca z Nancy. Muzyka od początku sunie dostojnie w minorowych barwach, i stłumionych pulsach sekwencera, oczywiście majaczy w tych obłokach refleksyjna twarz mistrza Klausa Schulze. Produkcja wyważona, emocje pod kontrolą, nie ma tu żadnych erupcji, atmosfera melancholijna. Nie ma też niestety żadnych solówek, co jest wciąż dobrym prostym filtrem pozwalających odsiać setki "programistów" od tych nielicznych muzyków którzy autentycznie czują flow i potrafią "popłynąć" na klawiaturze. Nastrój całej płyty jest konsekwentny, nie ulega zmianie, co może być wadą lub zaletą zależnie od słuchacza. Podsumowując: Płyta jakich dziesiątki wydał Groove w ostatnich latach, jej słuchanie to jak wizyta w ulubionej kawiarni, gdzie zawsze siadamy w tym samym miejscu nad tym samym sprawdzonym, ulubionym od lat posiłkiem. Bez zaskoczeń ani bez rozczarowań. Artysta wyróżnia się może w raczej nieoczekiwany sposób jako koneser kobiecego piękna: okładka płyty to swoiste studium damskich krągłości, a potwierdzeniem tej pasji jest strona bandcamp artysty gdzie znajdziemy jeszcze bardziej "bezpośrednie" okładki.

M.Ż.